جدیدترین خبرهای علمی روز دنیا

سلام به شما بازدید کننده گرامی. با تشکر فراوان نسبت به انتخاب شما لازم به ذکر است که این وبلاگ فقط برای بالا بردن اطلاعات علمی ایرانیان می باشد،باشد که روزی ایرانیان به بالاترین درجه علمی دست یابند.

ثبت ابرپروژه های فضایی توسط ژاپنی ها
نویسنده : محمد علی بغمایی پور - ساعت ٧:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٧/۸
 

لونا رینگ٬ تصویری از خط استوای ماه. (اعتبار تصویر: شی می زو/ Shimizu)

گاهی اوقات دنیای واقعی و اتفاقات روزمره حتی از رویا و تصورات بسیاری از ما انسان ها نیز پیشی می گیرد. "انرژی" .بله، این واژه که به دفعات آن را شنیده اید یکی از مهمترین نیازهای انسان در کره زمین بوده و مشکلات حاصل از کاهش منابع سوختی و انرژی روز به روز در حال افزایش است. محققین و دانشمندان زیادی برای پیدا نمودن روش های جدیدی که بتوانند برطرف کننده نیازهای سوختی در کره زمین باشد در تلاشند و اینبار ژاپنی ها طرحی باورنکردنی ارائه داده اند!

نظرتان درباره یک جمع کننده خورشیدی بر سطح ماه که قادر است انرژی را به زمین انتقال دهد چیست؟! این طرح که "لونا رینگ" خوانده می شود توسط یک کمپانی ژاپنی 200 ساله ارائه شده است. این کمپانی با نام شی می زو Shimizu)) به خاطر تکنولوژی های آینده و ارتقاء ساختارهای گوناگون به خود می بالد. در مورد لونا رینگ باید گفت در واقع مجموعه ای از سلولهای خورشیدی است که قادر خواهد بود همانند یک کمربند در طول تمام 11000 کیلومتر خط استوای ماه قرار گرفته و یک دستگاه انتقال لیزری٬ یک پرتو لیزر متراکم پر انرژی را به سوی ایستگاه های دریافت کننده روی زمین خواهد فرستاد.

 

این پروژه همراه با هتل هایی در حال چرخش٬ پاگاه های قمری٬ ابرشهرهای


هرمی و بسیاری چیزهای دیگر می باشد.

انرژی جمع آوری شده در سطح ماه به زمین انتقال داده خواهد شد. (اعتبار تصویر: شی می زو/ Shimizu)

 

 

 

 

 

برای اینکه این پروژه موفق شود تیم هایی از فضانوردان مجبور خواهند بود عملیات روباتیکی را در سطح ماه انجام دهند. بنابراین به یک پایگاه قمری نیاز خواهند داشت. شی می زو طراحی آن را مد نظر قرار داده.

 

 

 

 

 

یک پایگاه قمری پیشنهادی که از ساختارهای شش وجهی ساخته شده است. (اعتبار تصویر: شی می زو/ Shimizu)

 

 

 

 

پایگاه های قمری با استفاده از بتن های ساخته شده از مواد و ترکیبات قمری ساخته خواهند شد. ساختارهای شش وجهی اجازه گسترش های بعدی را از همه جهت فراهم خواهند ساخت. سیستم های ساختاری غیر بشری در محیط خشن ماه قابل اعتماد خواهند بود. کاربرد ساختارهای خود جمع کننده با استفاده از سیستم های غشایی و هوا-باد طول موج های نوری را شناسایی کرده و هزینه انتقال را کاهش می دهد. شی می زو همچنین در حال آماده سازی تکنولوژی های روباتیکی است که قادر باشد در پایگاه های قمری به کار گرفته شود. این کار باعث می شود خطرات فعالیت های انسانی به حداقل برسد.

 

 

نمای جلویی یک پایگاه قمری. (اعتبار تصویر: شی می زو/ Shimizu)

 

 

برای ماموریت های انسانی بلند مدت، قسمت جلویی پایگاه باید طوری طراحی شود که گراویته آن G6/1 باشد.

سخنگوی شرکت شی می زو می گوید: آنها بیش از 200 سال است که ساختارهای تکنولوژیکی را جمع کرده اند و خوشحال خواهند شد که آنها را برای افق های جدیدی در ماه به کار برند. و این درحالی است که هنوز تحقیق و توسعه در بخش های ساختاری، مواد، سیستم های بنیادی و طراحی پایگاه های قمری ادامه دارد.

 

 

 

 

 

آسانسور هتل فضایی، 240 کیلومتر بالای زمین. (اعتبار تصویر: شی می زو/ Shimizu)

 

 

 

 

 

 

شی می زو یک هتل فضایی مد نظر دارد که شامل یک آسانسور فضایی، تقریباً به طول 240 کیلومتر است تا به راحتی از زمین قابل دسترسی باشد. (ساخت یک آسانسور فضایی آسان نخواهد بود). این ساختار پیچیده بزرگ از چندین بخش تشکیل خواهد شد از جمله لابی، رستوران و فضاهایی برای تفریح.

 

 

 

تصویر یک ابرشهر هرمی شکل که 2000 متر ارتفاع دارد. (اعتبار تصویر: شی می زو/ Shimizu)

 

 

 

 

شی می زو همچنین به دنبال این است که چگونه می توان بر روی زمین بناهایی را ساخت که بتوان در اقیانوس، مردم و ساختمان ها را درون آن جای داد. ابرشهر هرمی، شهری است که به تنهایی یک میلیون نفر را در خود جای می دهد. ساختار اولیه آن یک مجموعه از واحدهای هشت وجهی است که شامل یک میله از جنس مواد سبک وزن نظیر فیبرهای کربنی است. این پروژه یک پروژه بی نظیر از نظر مقیاس و ابعاد خواهد بود.

 

 

 

 

جزایر سبز شناور به همراه شهرهایی در هوا. (اعتبار تصویر: شی می زو/ Shimizu)

 

 

 

این روستاهای شناور سبز رنگ شبیه زنبق بزرگ شناور در آب است. شی می زو می خواهد چنین شهرهایی را خلق کند تا درست مانند یک زنبق عمل کرده و CO2 را مانند یک گیاه جذب کند. همچنین با استفاده از دیگر تکنولوژی های محیطی به یک سیستم کربن منفی دست یابد. نیروی خورشیدی و منابعی از اقیانوس، مواد زاید را به انرژی تبدیل کرده و باعث می شود تا شهر شناور به کارایی 100 درصد دست یابد.

 

منبع :

سایت نجوم ایران